Δυνατότητα μεταφοράς

Η εργαλειοθήκη αυτή παρέχει παραδείγματα αποτελεσματικής ολιστικής προσέγγισης για την πρόληψη της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου. Οι εκπαιδευτικοί που αναπτύσσουν ολιστικές προσεγγίσεις θα θελήσουν να αναπτύξουν μια συνεκτική στρατηγική για καθέναν από τους πέντε τομείς που καλύπτει η εργαλειοθήκη. Τα παραδείγματα επιτυχημένων παρεμβάσεων που δίνουμε φιλοδοξούν να αποτελέσουν πηγές έμπνευσης και όχι συνταγές προς αντιγραφή. Η ηγεσία των σχολείων, οι εκπαιδευτικοί και άλλα εμπλεκόμενα μέρη θα πρέπει να σκεφτούν ποιο είναι το δικό τους πλαίσιο και οι περιστάσεις και ποιες είναι οι ανάγκες του μαθητικού πληθυσμού ώστε να προσαρμόσουν ανάλογα τα προγράμματα και τις πρακτικές τους.  

Οι ακόλουθες γενικές κατευθυντήριες γραμμές στρατηγικού σχεδιασμού και υλοποίησης αφορούν όλες τις περιπτώσεις:

  1. Εξασφάλιση συμμετοχής ευρέος φάσματα συντελεστών (όλο το προσωπικό του σχολείου, μαθητές, γονείς και ευρύτερη κοινότητα).[i]
  2. Προβολή των δικαιωμάτων που έχουν όλοι/όλες μέσα στο σχολείο για ισότητα, αξιοπρέπεια, σεβασμό, όχι διακρίσεις και συμμετοχή. Πρέπει να υποστηρίζεται το δικαίωμα των παιδιών να εκφράζουν τις επιθυμίες τους και να συμμετέχουν. Οι πτυχές αυτές έχουν καίρια σημασία για συνεκτικές και συμπεριληπτικές σχολικές κοινότητες[ii],[iii],[iv]
  3. Προσδιορισμός των τομέων στους οποίους υπάρχει ανάγκη σε σχολικό επίπεδο και σε επίπεδο τάξης, καθώς και των υπηρεσιών σε επίπεδο κοινότητας που χρειάζονται για υποστηριξη σε επίπεδο οικογένειας. Είναι σημαντική η διαμόρφωση καλών διαγνωστικών εργαλείων και φόρουμ για αναπληροφόρηση από τους διάφορους συντελεστές.[v],[vi]
  4. Προσδιορισμός των επιθυμητών αποτελεσμάτων, των φραγμών αλλά και των παραγόντων που καθιστούν δυνατή την επίτευξή τους.[vii]  Να εξεταστεί το ενδεχόμενο να χρησιμοποιηθούν συμπεράσματα από περιπτωσιολογικές μελέτες. Μπορεί να συγκριθούν και να συνδυαστούν εναλλακτικά μοντέλα ή να χρησιμοποιηθούν επιλεγμένα στοιχεία τους.[viii],[ix]
  5. Εξασφάλιση επαρκών πόρων (ανθρώπινων και οικονομικών).
  6. Συνεργασία. Έχει σημασία για τη διοίκηση του σχολείου, τους εκπαιδευτικούς και άλλους επαγγελματίες, καθώς και για τους μαθητές και τις μαθήτριες. Η συνεργασία εντός και πέραν των σχολείων είναι σημαντική για τη διαμόρφωση «συλλογικής ευφυίας» της σχολικής κοινότητας.[x]
  7. Καθορισμός φιλόδοξων στόχων για τους μαθητές και την επίτευξη υποστήριξης. Ενίσχυση των εκπαιδευτικών φιλοδοξιών των μαθητών· αύξηση και ενίσχυση της ευαισθητοποίησής τους και της ικανότητας τους για διά βίου μάθηση. Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να βλέπουν τη μάθηση μέσ’ από τα μάτια των μαθητών τους. Οι μαθητές πρέπει να αναπτύξουν τη δική τους άποψη για τους τρόπους με τους οποίους μαθαίνουν καλύτερα. Η αναγνώριση των διαφόρων μαθησιακών αναγκών, συμπεριλαμβανομένων ακαδημαϊκών, πολιτιστικών και κοινωνικο-συναισθηματικών πτυχών έχει καίρια σημασία.[xi],[xii]
  8. Υποστήριξη στην ανάπτυξη των ικανοτήτων των σχολείων (επαγγελματική εξέλιξη, ευκαιρίες για μάθηση σε βάθος χρόνου). Οι εκπαιδευτικοί πρέπει να θεωρούνται διά βίου μαθητές.[xiii],[xiv],[xv]
  9. Εκπόνηση κατευθυντήριων γραμμών, εργαλείων και υποδειγμάτων για την υποστήριξη της υλοποίησης των παρεμβάσεων.[xvi]
  10. Παρακολούθηση και αξιολόγηση των αποτελεσμάτων των παρεμβάσεων και του αντικτύπου τους στην πρόληψη της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου και, ανάλογα, λήψη μέτρων για βελτίωση της κατάστασης.[xvii],[xviii],[xix],[xx]
  11. Να δοθεί χρόνος για αλλαγή.[xxi]

[i] Rose, R., Learning from comparative public policy: a practical guide, (Μαθαίνοντας από τη σύγκριση δημόσιων πολιτικών: πρακτικός οδηγός) Routledge, Λονδίνο και Νέα Υόρκη, 2005. .

[ii] http://www.unicef.org.uk/UNICEFs-Work/UN-Convention/

[iii] http://www.unicef.org.uk/rights-respecting-schools/about-the-award/child-rights-in-schools/

[iv] Downes, P., «Developing a Framework and Agenda for Students' Voices in the School System across Europe: From Diametric to Concentric Relational Spaces for Early School Leaving Prevention» (Ανάπτυξη πλαισίου και θεματολογίου υπέρ της φωνής των μαθητών στο σχολικό σύστημα ανά την Ευρώπη: από διαμετρικά αντίθετους σε ομόκεντρους διαλεκτικούς χώρους για την πρόληψη της πρόωρης εγκατάλειψης του σχολείου), European Journal of Education, τόμος 48, αριθ. 3, 2013, σ. 346–362

[v] Rose, R., 2005.

[vi] http://www.unicef.org.uk/UNICEF’s-Work/UN-Convention/

[vii] Rose, R., 2005.

[viii] Ό.π.

[ix] Fielding, M., et al., Factors Influencing the Transfer of Good Practice, (Παράγοντες που επηρεάζουν τη διάδοση καλών πρακτικών), Πανεπιστήμιο του Sussex και Demos, ΗΒ, 2005.

[x] Seashore Louis, K. et al., Investigating the Links to Improved Student Learning: Final Report of Research Findings, (Διερευνώντας τις σχέσεις για τη βελτίωση της μάθησης των μαθητών: τελική έκθεση με τα ερευνητικά ευρήματα), Πανεπιστήμιο της Minnesota, St. Paul, 2010.

[xi] Hattie, J.A., Visible Learning: A Synthesis of Over 800 Meta-Analyses Relating to Achievement, Routledge, London and New York, 2008 (βλέπε επίσης http://visible-learning.org/, Πόροι διαθέσιμοι στα κινεζικά, τα ολλανδικά, τα αγγλικά, τα γαλλικά και τα γερμανικά).

[xii] Wiliam, D. (2009). Σύνοψη της βιβλιογραφίας της έρευνας και των συνεπειών της νέας θεωρίας στη διαμορφωτική αξιολόγηση. Στο H. L. Andrade & G. J. Cizek (Eds.), Handbook of formative assessment (Εγχειρίδιο της διαμορφωτικής αξιολόγησης). Νέα Υόρκη, NY: Taylor & Francis (βλέπε τον δικτυακό τόπο του Dylan Wiliam για περισσότερους πόρους σχετικά με τη διαμορφωτική αξιολόγηση).

[xiii] Hattie, J.A., 2008.

[xiv] Timperley, H., & Parr, J. (Eds.), Weaving Evidence, Inquiry and Standards to Build Better Schools (Συνδυάζοντας τεκμήρια, έρευνα και πρότυπα για καλύτερα σχολεία), NZCER Press, Wellington, 2010..

[xv] Kaser, L., & Halbert, J., Leadership Mindsets: Innovation and Learning in the Transformation of Schools, (Νοοτροπίες διοίκησης των σχολείων: καινοτομία και μάθηση στον μετασχηματισμό των σχολείων), Routledge, Νέα Υόρκη, 2009.

[xvi] Cobb, P., & Jackson, K., ’’Towards an Empirically Grounded Theory of Action for Improving the Quality of Mathematics Teaching at Scale’, («Προς μια εμπειρική θεωρία δράσης για τη βελτίωση της ποιότητας της διδασκαλίας των μαθηματικών σε μεγάλη κλίμακα») Mathematics teacher education and development, (Εκπαίδευση και εξέλιξη των διδασκόντων μαθηματικά), τόμος 13, αριθ. 1, 2011, σ. 6-33.

[xvii] Stufflebeam, D. L. and C. L. S. Coryn, Evaluation Theory, Models, and Applications, (Θεωρία, μοντέλα και εφαρμογές αξιολόγησης), Jossey-Bass, Σαν Φραντζίσκο, 2014.

[xviii] Bryk, A. S., Gomez, L. M., Grunow, A., & LeMahieu, P. G., Learning to Improve: How America’s Schools Can Get Better at Getting Better, (Μαθαίνοντας να βελτιωνόμαστε: πώς τα αμερικάνικα σχολεία μπορούν να μάθουν να βελτιώνονται καλύτερα), Harvard Education Press, Cambridge, MA, 2015.

[xix] Guskey, T. R., & Yoon, K. S., ’What Works in Professional Development?’, (Το κλειδί της επιτυχίας για την επαγγελματική εξέλιξη) Phi Delta Kappan, τόμος 90, αριθ. 7, 2009, σ. 495-500.

[xx] Ευρωπαϊκή Επιτροπή, EACEA, Eurydice, Η διασφάλιση της ποιότητας στην εκπαίδευση: Πολιτικές και προσεγγίσεις στη σχολική αξιολόγηση στην Ευρώπη, Υπηρεσία Εκδόσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης, Λουξεμβούργο, 2015.

[xxi] Borman, G. D., Hewes, G. M., Overman, L. T., & Brown, S., ’Comprehensive School Rreform and Achievement: A meta-analysis’, (Συνολική σχολική μεταρρύθμιση και επιτεύγματα: μια μετα-ανάλυση) Review of Educational Research, τόμος 73, αριθ. 2, 2003, σ. 125–230.